تبلیغات
گروه فرهنگی سایبری عمار - وصال خوبان

گروه فرهنگی سایبری عمار
 
***آرمان ما تشکیل جامعه ای مهدوی و ولایی است هرچند کوچک***
http://img.tebyan.net/big/1390/03/253627511921998312174224520419821419836167.jpg

شما كه اكنون جوانید، نیروی جوانی دارید، بر قوای خود مسلط می باشید، و هنوز ضعف جسمی بر شما چیره نشده است، اگر به فكر تزكیه و ساختن خویش نباشید هنگام پیری كه ضعف، سستی، رخوت و سردی بر جسم و جان شما چیره شد و نیروی اراده، تصمیم و مقاومت را از دست دادید، و بار گناه و معصیت، قلب را سیاه تر ساخت چگونه می توانید خود را بسازید و مهذب كنید؟ 
هر نفسی كه می كشید، هر قدمی كه بر می دارید و هر لحظه ای كه از عمر شما می گذرد اصلاح مشكل تر گردیده، ممكن است ظلمت و تباهی بیشتر شود، هرچه سن بالا رود، امور منافی با سعادت انسان زیادتر شده قدرت كمتر می گردد. به سن پیری كه رسیدید، دیگر مشكل است موفق به تهذیب و كسب فضیلت و تقوی شوید، نمی توانید توبه كنید، زیرا توبه با لفظ «اتوب الی الله» تحقق نمی یابد، بلكه ندامت و عزم بر ترك «گناه» لازم است. پشیمانی و عزت بر ترك گناه برای كسانی كه پنجاه سال یا هفتاد سال غیبت و دروغ مرتكب شده، ریش خود را در گناه و معصیت سفید كرده اند، حاصل نمی شود، چنین كسانی تا پایان عمر مبتلایند. 
جوانان ننشینند، كه گرد پیری، سر و روی آنان را سفید كند (ما به پیری رسیده ایم و به مصائب و مشكلات آن واقفیم) شما تا جوان هستید می توانید كاری انجام دهید، تا نیرو و اراده جوانی دارید، می توانید هواهای نفسانی، مشتهیات دنیایی و خواسته های حیوانی را از خود دور سازید، ولی اگر در جوانی به فكر اصلاح و ساختن خود نباشید، دیگر در پیری كار از كار گذشته است، تا جوانید فكری كنید، نگذارید پیر و فرسوده شوید.

قلب جوان لطیف و ملكوتی است و انگیزه های فساد در آن ضعیف می باشد. لیكن هرچه سن، بالا رود ریشه گناه در قلب قوی تر و محكم تر می گردد، تا جایی كه كندن آن از دل ممكن نیست، چنان كه در روایت است: «قلب انسان ابتدا مانند آینه، صاف و نورانی است و هر گناهی كه از انسان سر بزند یك نقطه سیاه بر روی آن ظاهر می گردد و هرچه گناه بیشتر شود نقطه های سیاه، بر روی قلب فزونی می یابد1 تا جایی كه قلب را سیاه كرده ممكن است شب و روزی، بدون معصیت پروردگار بر او نگذرد و به پیری كه رسید مشكل است قلب را به صورت و حالت اول بازگرداند2.

پی نوشت ها : 
1-وسایل الشیعه، ج11، ص 239




نوشته شده در تاریخ شنبه 9 خرداد 1394 توسط م - قهرمانی مطلق
تمامی حقوق مطالب برای گروه فرهنگی سایبری عمار محفوظ می باشد