تبلیغات
گروه فرهنگی سایبری عمار - ژنوچای

گروه فرهنگی سایبری عمار
 
***آرمان ما تشکیل جامعه ای مهدوی و ولایی است هرچند کوچک***

ژنوچای

«ژنو»؛ واژه‌ای که شاید همانند بسیاری از واژگان دیگر چون "پاریس"، "گلستان"، "ترکمانچای", "سعدآباد" و ...؛ هرگز از یاد و خاطر ایرانیان پاک نخواهد شد.

حال سوال اینجاست که حکاکی «ژنو» بر اذهان ملت، موجب سربلندی ایشان خواهد بود یا سربه‌زیریشان؟!
آیا می‌توان نام مذاکره‌کنندگان ژنو را در زمره "عباس‌ میرزا"ها و "امیرکبیر"ها و "مصدق"ها قرار داد یا مع‌الأسف می‌باید اسامی‌شان را در ذیل نام‌هایی چون "میرزا آقاخان" و "وثوق‌الدوله" گنجانید؟!

جهت آنکه به سیاه نمایی و عدول از اعتدال متهم نشویم ابتداً «چه‌ها گرفتیم ...» را بر می‌شماریم:

:: اول؛ آزادسازی رقمی درحدود 8 میلیارد دلار از دارایی های بلوکه شده ایران.

:: دوم؛ کاهش برخی تحریم ها در حوزه بانکداری، طلا، خودرو و پتروشیمی.

:: سوم؛ تأیید تلویحی (نه تصریحی!) حق غنی سازی هسته ای جمهوری اسلامی ایران.

و اما «چه‌ها دادیم ...» عبارتند از:
:: اول؛ توقف غنی سازی بیش از 5 درصد و معدوم نمودن تمامی تجهیزات مرتبط با تغنی فراتر از آن.
:: دوم؛ از بین بردن و یا تقلیل ارزش تمامی اورانیوم های با غنای 20 درصد در داخل ایران.
:: سوم؛ از کار انداختن 50 درصد از سانتریفیوژهای فعال در مرکز هسته ای نطنز.
:: چهارم؛ از کار انداختن 75 درصد از سانتریفیوژهای منصوب در مرکز هسته ای فردو.
:: پنجم؛ توقف فعالیت ایران در زمینه راه‌اندازی و سوخت‌‎گذاری رآکتور تحقیقاتی اراک و ایضاً مهار کامل پیشرفت در مسیر پلوتونیوم آب سنگین آن مرکز.  
:: ششم؛ دسترسی لحظه به لحظه بازرسان آژانس به مراکز نطنز و فردو.
:: هفتم؛ امکان نظارت بی‌سابقه بر تمامی تأسیسات هسته ای ایران توسط مونیتورینگ جهانی.

بیشترین شوق دولت در شاهکار نمایش دادن توافقشان، از جانب 6 کشور بوده است.
بنابه حقوق اعضای در NPT پذیرش حق هسته ای ایران یکی از بدیهیات است و ابدا جای مذاکره نیست.

حتی جان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده در مصاحبه اخیر خویش نیز پذیرش حق غنی سازی ایران را بکلی مُنکر شده است!
با از نظر گذارندن این سطور اما ابهاماتی در ذهن پدید می آید که جای دارد به آنها اشاره داشته باشیم:
1-با توجه به مذاکرات فرسایشی 10 ساله ایران با 5+1، آیا امکان حصول چنین توافق راحت الحلقومی در سالیان گذشته فراهم نبود؟!
بدون شک امکان دستیابی به امثال این توافق یا حتی بیش از آن در طول 10 سال گذشته امکان پذیر بوده اما تیم سابق مذاکره کننده جمهوری اسلامی، به هیچ عنوان حاضر به عقب نشینی اینچنینی از حقوق هسته ای مردم نبوده است.


2- آیا با دستیابی به توافق نامه «ژنو»، از خون های پاک شهدای هسته ای کشورمان حفظ و حراست شده است؟!
همگان بر این امر معترفند که از دست رفتن جان شهیدان «علیمحمدی»، «شهریاری»، «رضایی‌نژاد» و «احمدی‌روشن»؛ به قطع و یقین در ازای توقف غنی سازی جمهوری اسلامی در حدود پایین تر از 5 درصد نبوده چرا که آرمان و غایت نهایی این بزرگواران بسیار فراتر از "پذیرش مشروط حق هسته ای ایران" و "آزادی تنها چند میلیارد از دارایی های بلوکه شده" بوده است.

3- دستاورد هسته ای (نه اقتصادی) تیم مذاکره کننده ایران در ژنو چه بوده است؟!
بجز پذیرش با اکراه حق هسته ای ایران، در عین لحاظ نمودن شرط های فراوان از سوی 6 کشور، هیچ موفقیت هسته ای دیگری در توافق نامه ژنو برای ایران ملحوظ داشته نشده است!

4- چه تضمینی وجود دارد که کشورهای طرف مذاکره ایران همان راه و رسم ناجوانمردانه سال 2003 را مجدداً تکرار ننموده و ایرانیان را تا چشمه نبرده، تشنه بازنگردانند؟!

همانطور که رهبری فرمودند، نمی توان به طرف های مذاکره کننده بالاخص ایالات متحده خوشبین بود و فرجامی مطلوب را در این رابطه تصور داشت.
در پایان قضاوت در این باره را به شما مخاطبان فهیم واگذار می کنیم چراکه گذشت زمان روشنگر بسیاری از ناگفته ها خواهد بود.





نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 20 آذر 1392 توسط م - قهرمانی مطلق
تمامی حقوق مطالب برای گروه فرهنگی سایبری عمار محفوظ می باشد